• INTIEM TAFELEN (haiku)

    Flikkerend kaarslicht

    Kaasschotel en glaasje wijn

    Intiem tafelen.

  • WIT VELLETJE - BELEVENISSEN VAN EEN BLAD PAPIER

    Haar leven lijkt een waardeloos blad papier –

     

     hetzij onkuis leeg en schreeuwend om actie/reactie, klaar voor nieuw begin;

     hetzij verfrommeld, met barsten en scheuren, getekend door moment, emotie, gebeurtenis of persoon.

     

    Bladeren met oneindige tekens stapelen zich op, smetteloos geordend of lukraak neergesmeten.

     

    In gedachten verslingerd ritst ze gauw nog een A4-velletje uit het wanordelijk stapeltje dat haar heimelijk toelacht. Ze kriebelt er op los. Krachtige kernwoorden en simpele afbeeldingen in harmonie. Gekriebel zonder logica of onderling verband. Onsamenhangende woorden glippen uit hoofd. Gebrekkige lijnen, cirkels en andere geometrische figuren vloeien hortend uit bevende hand.

     

    Op zoek naar evenwicht. Wit velletje gebruikt als drager van frustratie, woede, ongenoegen, verdriet en twijfel. Tegenpool van tevredenheid, kalmte, blijdschap en zekerheid. Maar misschien doet ze het wel onrecht aan. Misschien wil het wel een totaal andere richting uit en smacht het naar meer avontuurlijke oorden.

     

    Misschien… Ze knipoogt begrijpend naar Wit velletje; een sprankeltje twijfel verdwaald in haar ziel.

  • AANGETEKEND SCHRIJVEN

     

    Oei, oei! Aangetekende brief valt uit haar handen. In de loop der jaren heeft hij een allergie tegen aangetekende zendingen ontwikkeld. Om beschrijflijke redenen beschouwt hij ze als onheilbrengers. Zijn hersenpannen slaan op hol, bol van de wildste scenario’s. Heeft het te maken met zijn precaire baan, louter administratieve mededeling of veeleer eerste fase naar hels bestaan?

     

    Zijn benen trillen als een espenblad. Zijn lippen verblauwen. Zijn blik wordt zwart als kool. Zijn vingers verkleumen alsof ze dagenlang in de diepvriezer opgesloten zaten. Dit is te gek man, zo’n fobie voor aangetekende zendingen!

     

    Hij probeert over zijn eigen schaduw te springen en grijpt jachtig naar de envelop. Vol ongeduld scheurt hij de brief bijna in twee inegale stukken. Zijn ogen vliegen over de kleine lettertjes. Vliegensvlugge ommezwaai. Donkere nacht wordt heldere dag. De kleur van zijn gelaat licht op. Zijn mond krult zich losjes in stralende glimlach. Paniek van een fluitje van een cent! Doemdenkerij verdwenen. Hij mag op wereldreis … en nog wel met twee. Hij was die wedstrijd totaal uit het oog verloren.

     

    Hij springt een gat in de lucht en ploft vervolgens bedaard in de zetel. Zucht van opluchting. Oefffff!!!