VERHAAL IN ZES WOORDEN, KRACHTIG GENOEG?

Korte op zichzelf staande verhaaltjes van telkens zes woorden. Kort maar krachtig en veelzinning. Niet louter woordspel. Veel leesplezier!

 

Bomen genadeloos geveld; woorden schieten wortel.

Beklijvend schrijver rijpt over met tijd.

Hoe zwijg je, gebeten door schrijfjeuk?

Een boek, eten en drinken tegelijk.

Herinneringen zijn muziek voor een verhaal.

Inspiratie liet hem vallen als baksteen.

Hopeloze dichter geïnspireerd door moedeloos gezicht.

Dichten is uitweg in uitzichtloze weg.

Hij boekt haar voor volgend rijm.

Buiten de lijntjes schrijven maakt gelukkig.

Gevoelens wapperen losjes in het ijle.

Wanneer ukje leest, stoort ze niemand.

Ademloos kneedt ze woorden tot verhaal.

Ze is vier en hopeloos beschadigd.

Momo heeft zich opgesloten, buiten zichzelf.

Losse gedachen drijven in volle zee.

Hij is verzadigd en loopt leeg.

Hij ademt in dilemma en breekt.

Gebeten door paniek, virus des tijds.

Intiem tafelen met kaas en kaars.

Zes vingers verzand in jouw hand.

Ik vul mijn poriën met geluk.

Laat me verzoeten in ongezouten verbeelding.

Mijn ziel ontworteld door ontluikende passie.

Geloof, hoop en liefde: pilaar of blaar?

Hoe word je levensgoeroe zonder moeite?

Te huur: liefhebbend hart, zelden gebruikt.

Wie geluk zaait, glijdt voorbij ongeluk.

Gezocht: een hand om te strelen.

Ongeduld te koop voor geduldige zielen.

Blinde haat zweert bij grenzeloze wraak.

Geboren met sleet, gestorven met kreet.

Zij ligt dwars; hij dwarsboomt haar.

Hij en zij: time-out zonder eind.

Labyrint van verdwalen in verbitterd verhaal.

Niet langer hoofdpersoon in eindeloos drama.

Ruilt haar voor elk ander leven.

Haar hart voelt log zonder zwaartekracht.  

Gelaten walst ze noten tot muziek.

Op het podium bloeit ze open.

Haar dromen gedogen, gewogen en gelost.

Leven als een engel in hel.

Leven als levenloze barbie in hel.

Uitgelachen en gepest; grimas zonder lach.

Uitgelachen door eigen schaduw, glimlach ik.

Doorleven of doodleven: kop of munt?

Op elke stoep schuilt laagje verdriet.

Laat mijn hart donderen in stilte.

Laat het waaien in mijn hart.

Laat het zinderen in mijn lijf.

Verloren vlinder op zoek naar licht.

Tijd speelt tijdloos met mijn voeten.

In de trein kijk ik natuur.

Gespot: wolkje natuur voor verstikte stedeling.

Verschroeide liefde voelt als regenloze wolk.

Brug tussen jouw en mijn tranen.

Beloften verbreken, wonderen verdwalen, en wij?

Potverdorie, waar is mijn zin gebleven?

Haar ziel snakt naar ander gezicht.

Haar been was sneller dan haarzelf.

Opgeven stond nooit in haar woordenboek.

Misschien kijkt ze door verkeerde bril.

Een dag zonder thee is (f)lauw.

Die keuze heeft haar nek gebroken.

Ik kijk achteruit en loop door.

Ze sliep en vergat te ademen.

Van foute keuzes wordt je wijs.

Omgekeerde van kat is tak, nietwaar?

Leven als een pagina recto verso.

Kleinkind tilt oma zes niveaus hoger.

Koffieklets met Ish, over en weer.

Moeder-zoon, duo van ontelbare waarde.

De commentaren zijn gesloten.