FLARDEN VAN GEDACHTEN

Gebroken woorden weerspiegelen

lang vervlogen gratie van weleer.

 

Flarden van gedachten kleuren lauw, flauw

… en niet langer zeegroenblauw

 

Wat overblijft: louter mijmeringen,

broos als roos of bezoedeld als vlek.

 

Vlekkerig grauwe plekken ongemerkt genesteld in ziel

Van bezielde verzen is nauwelijks nog sprake.

 

Gesprongen zekering en dwaling in brein

Losse fragmenten die zachtjes versterven in pijn.

De commentaren zijn gesloten.